به مناسبتِ پیروزیِ تیمِ دوست داشتنیِ "چلسی" و آرزوی قهرمانی این تیم، و شکست منچستر یونایتد از اورتون و حذف شدنش; همچنین نیشخند زدن و کِر کِر خندیدن به سینه چاکان فوتبال مفتضح داخل ایران، اعم از تیم ملی و تیم های باشگاهی، که به همه چیز می خورد به غیر از فوتبال. و به جز اینها آمدن ماه اردیبهشت و رسیدن میوه ی محبوبم، خودم را به صرف یک ظرف پر از توت فرنگی دعوت کردم و آنقدر آنها را آهسته و با لذت نوش جان کردم که گوارای وجودم شد و دیگر از جایم نتوانستم بلند شوم و درجا از حال رفتم.

نوشته شده توسط کتایون.ب.ج در سه شنبه 1388/02/01 |